فلسفه روزه                                                                                                                    

در حقيقت بزرگترين فلسفه روزه همين اثر  روحاني و معنوي آن است. در حديث معروفي از امام صادق تشريع روزه را پرسيدند.امام فرمود: روزه به اين دليل واجب شده است كه ميان فقير و غني مساوات بر قرار گردد و اين به خاطر آنست كه اغنيا طعم گرسنگي را بچشند و نسبت به فقير اداي حق كند.

چرا كه اغنيا معمولا هر چه را بخواهند براي آنها فراهم است. خدا ميخواهد ميان بندگان خود مساوات باشد و طعم گرسنگي و درد و رنج را به اغنا بچشاند تا به ضعيفان و گرسنگان رحم كنند.

و اما در مورد فلسفه روزه(كه در اينجا از آوردن جمله عربي خودداري ميشود):

1-اطاعت امر الهي

اي كسانيكه ايمان آورده ايد روزه بر شما نوشته شده(واجب شده.)

2-رسيدن به مقام صبر

رسول اكرم:روزه نصف صبر است.

3-پاكي و رشد بدن

امام صادق:براي هر چيزي زكاتي است و زكات بدنها روزه است.

4-چشيدن طعم گرسنگي و تشنگي

امام رضا: علت روزه شناخت گرسنگي و تشنگي ميباشد...و بدين ترتيب روزه دار به شدايد و سختيهاي آخرت راهنمايي ميشوند...

5-امتحان در اخلاص مردم

امام علي: خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.

6-تقوي

اي كساني كه ايمان آورده ايد همانطور كه بر گذشتگان روزه واجب شده بود بر شما هم واجب گرديدباشد كه به تقوي برسيد.

خداحافظ شعبان

تقدير هميشه حرف خودش مي‌زنه

تقدير نه به من نه به تو اجازه نمي‌ده كه راه خودمون بريم

تقدير گاهي مچ ما را سر بزنگاه به هم رسيدن مي‌گيره

تا حالا چقدر شده كه سلام نكرده مجبورشي بري؟

تا حالا چند بار شده كه نصفه راه برگردي و اداي موندن اختياري رو در بياري؟

تا حالا براي اين همه غصه؛ دلت لرزيده؟

تا حالا پا پيش كشيدي، تا حالا مجبور شدي همه چي رو بذاري و بري؟

تقدير هميشه حرف خودشو مي‌زنه…

چقدر سخته كه براي آخرين بار بگي خداحافظ!

تا حالا چند بار گفتي: خداحافظ، چند بار؟

آه از اين خداحافظ 

خداحافظ شعبان

وگاهي بايد سلام را آخر گفت

پس اكنون سلام بر تواي رمضان

صد شكر كه اين آمد و      صد حيف كه آن رفت

پس از تولد طفل ،امام حسن عسگري (ع) فرمود:عمه جان! كودكم را بياور! وقتي كه كودك را نزد او بردم ،كودك به پدر سلام كرد. امام او را در بر گرفت و يكي از پرندگان را كه در بالاي سرش در پرواز بودند ،صدا زد و فرمود :او را بگير و محافظت كن و هر چهل روز يكبار به ما باز گردان !! آن پرنده ،كودك را گرفت و به سوي آسمان پرواز كرد و پرندگان ديگر به دنبالش به پرواز در آمدند.امام در آن حال فرمود :تو را به كسي مي سپارم كه مادر موسي نيز طفلش را به او سپرد.پرسيدم اين پرنده چه بود ؟فرمود:او روح القدس بود كه وكيل مراقبت از امامان است ،آنها را موفق و محفوظ داشته وبا علم و دانش تربيت مي كند .پس از چهل روز پسر بچه اي را ديدم كه نزد امام راه ميرود.پرسيدم او كيست ؟ فرمود :رشد فرزنداني كه داراي منصب امامت اند ،با رشد ديگران متفاوت است. كودك يك ماهه ي ما مانند طفل يكساله ي ديگران است ،در شكم مادر سخن مي گويد ،قرآن مي خواند و خدا را عبادت مي كند ،به هنگام شير خوارگي فرشتگان او را اطاعت مي كنند و هر صبح وشام بر او فرود مي آيند.